Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

TΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΣΠΙΘΑ ΤΟΥ ΜΙΚΗ

Γράφει ο Κώστας Μαρδάς

Το χρέος μας και το έλλειμμα ως ποσοστό επί της Εθνικής Ανεξαρτησίας

Yπάρχει ένα Μνημόνιο για το οποίο «κανένας» δεν μιλάει. Είναι το Μνημόνιο για την παρουσία των αμερικανικών Βάσεων στην Ελλάδα . Είναι το... Μνημόσυνο της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας .Που... τελείται καθ εκάστη στη Σούδα, όπου εδρεύει και ...ενεδρεύει η σούπερ αεροναυτική βάση των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο οποία λειτουργεί επί καθημερινής... βάσεως για να υποστηρίζονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ουάσινγκτον στο Αφγανιστάν , στο Ιράκ και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων. Και αύριο - «πρώτα ο Θεός» (του δολαρίου) - στο Ιράν...
Σε πείσμα των μεταμοντέρνων αναλυτών, το ζήτημα των Βάσεων εξακολουθεί να είναι δραματικά επίκαιρο θέμα , παρά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου. Οι δράσεις των Βάσεων απειλούσαν και απειλούν την ειρήνη στην περιοχή μας και γενικά στον πλανήτη γη, καθώς ήταν και είναι χώροι εξόρμησης για στρατιωτικές επιχειρήσεις που υπεράσπιζαν και υπερασπίζουν τους δρόμους προς τον Παράδεισο του πετρελαίου. Και μιλάμε για επιχειρήσεις πέραν του δόγματος της «ανάσχεσης του κομμουνισμού». Ήταν και είναι δράσεις που εκφράζουν τα καθαρώς αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα τα οποία , συνήθως, δεν ταυτίζονται με αυτά των ευρωπαίων και ειδικά της Ελλάδας. Οι Βάσεις ήταν και είναι η στρατιωτική έκφραση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, που έρχεται σε κόντρα με τις κλασικές αξίες της Δύσης όσον αφορά το Διεθνές Δίκαιο. Ήταν και είναι το... καουμποϊλίκι στις Διεθνείς Σχέσεις .
ΒΑΣΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥ...ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ
Ένα φλας μπακ στην οθόνη της Ιστορίας είναι πάντα διδακτική (Αν και λέγεται ότι «αυτό που μας διδάσκει η Ιστορία είναι ότι οι άνθρωποι δεν διδάσκονται ...τίποτα από την Ιστορία»...). Λοιπόν:
Η εγκατάσταση των αμερικανικών Βάσεων στην Ελλάδα έγινε επί Πρωθυπουργίας του στρατηγού Αλέξανδρου Παπάγου (Ελληνικός Συναγερμός) με την ελληνοαμερικανική συμφωνία υπό τον τίτλο «Νόμος περί στρατιωτικών ευκολιών», που ψηφίσθηκε από τη Βουλή στις 22 Οκτωβρίου του 1953. Εκτός από το κόμμα του Συναγερμού, υπέρ της συμφωνίας τάχθηκε ο εισηγητής της μειοψηφίας Κώστας Μητσοτάκης (Κόμμα Φιλελευθέρων) με επικρίσεις, πάντως, για τα υπερδικαιώματα ετεροδικίας, φοροαπαλλαγών, ασυλίας αλλά και... αποζημιώσεων σε περίπτωση εθελουσίας αποχώρησης των ΗΠΑ. Διότι η συμφωνία προέβλεπε ότι η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται να πληρώσει αποζημίωση για τα οικήματα και τα έργα που θα άφηναν οι αμερικανοί... «έποικοι». Κατά της συμφωνίας τάχθηκε το παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα του Νίκου Ζαχαριάδη με τους χαρακτηρισμούς «κατάπτυστη, ατιμωτική, προδοτική». Η εκτός Βουλής , λόγω του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος, Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά δήλωσε ότι η συμφωνία «συνιστά πλήγμα κατά των συμφερόντων του λαού και της ανεξαρτησίας της πατρίδας». Ο υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης Αντρεϊ Γκρομύκο κάλεσε τον Έλληνα επιτετραμμένο στη Μόσχα και του παρέδωσε αυστηρή διακοίνωση ,διαμαρτυρόμενος γιατί «το ελληνικό έδαφος μετατράπηκε σε πολεμική βάση για τις επιθετικές δυνάμεις του Ατλαντικού μπλοκ», υπογραμμίζοντας ότι «κανείς δεν απειλεί την Ελλάδα».
Η έλευση των πολεμικών Βάσεων ήταν το στρατηγικό επακόλουθο του Δόγματος Τρούμαν του 1947, τότε που οι ΗΠΑ ανέλαβαν την οικονομική και πολιτική κηδεμονία του στρατηγικού οικοπέδου «Ελλάς», καθώς το «οικόπεδο» αυτό συμφωνήθηκε να δοθεί στην ευθύνη της Ουάσινγκτον κατά το μοίρασμα των Βαλκανίων στη Διάσκεψη της Μόσχας στις 9 Οκτωβρίου του 1944, μεταξύ Στάλιν και Τσώρτσιλ. (Όσοι , ακόμη, αμφιβάλλουν μπορούν να διαβάσουν το βιβλίο του γραμματέα του Σοβιετικού δικτάτορα Βαλεντίν Μπερέσκοφ με τίτλο «Απομνημονεύματα», εκδόσεις Καστανιώτη, όπου επιβεβαιώνει το γεγονός της αναγραφής των ποσοστών επιρροής σε ένα πρόχειρο χαρτί...).Βάσει αυτών των δεδομένων οι Ηνωμένες Πολιτείες... της Αθήνας και της Ουάσιγκτον συνέτριψαν το 1949 τον αποκομμένο Δημοκρατικό Στρατό , αποτρέποντας την υπαγωγή της Ελλάδας στο μπλοκ του σοβιετικού ολοκληρωτισμού. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1952 η χώρα μας εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ επί Πρωθυπουργίας του στρατηγού Νικόλαου Πλαστήρα της ΕΠΕΚ με συμφωνία που ψηφίστηκε στη Βουλή και από τον Ελληνικό Συναγερμό, την οποία καταψήφισε η ΕΔΑ. Δίχως συμφωνία επικυρωμένη από τη Βουλή ιδρύθηκαν πυραυλικές βάσεις του συστήματος Νίκη-Ηρακλής με αποθήκευση πυρηνικών κεφαλών μέσα σε ελληνικές εγκαταστάσεις στις περιοχές Κατσιμίδι, Κορωπί, Κερατέα, Ελευσίνα , Άραξο και στη Βόρεια Ελλάδα . Στις 8 Ιανουαρίου του 1973 το χουντικό καθεστώς του Γεωργίου Παπαδόπουλου υπέγραψε συμφωνία ελλιμενισμού του Έκτου Στόλου που αφορούσε εγκατάσταση 4.500 στρατιωτικών και 1.250 μελών οικογενειών, με τη Σοβιετική Ένωση να απειλεί ότι θα αντιδράσει αναλόγως «αφού πρόκειται για ναυτικές βάσεις τόσο κοντά στα σύνορα της». Η Ελλάδα ήταν ένας κρίκος σε ένα παγκόσμιο Δίκτυο Βάσεων που έστησε το αμερικανικό Πεντάγωνο που περιλάμβανε Βάσεις στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, στην Αγγλία, στη Νορβηγία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στον Ινδικό Ωκεανό , στις Φιλιππίνες, στη Ιαπωνία και αλλού.
Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΜΕΣΩ ΣΟΥΔΑΣ
Οι κύριες συμβατικές Βάσεις Ελληνικού, Νέας Μάκρης, Γουρνών Ηρακλείου ,Σούδας Χανίων και το αγκυροβόλιο Ελευσίνας, μαζί με το διάσπαρτο σύστημα επικοινωνιών και ραντάρ, μπορεί να ήρθαν στην Ελλάδα εις επίκληση των αρχών του ΝΑΤΟ, χρησιμοποιήθηκαν όμως χωρίς να ερωτηθούν τα όργανα της Συμμαχίας και χωρίς να ενημερωθεί η ελληνική κυβέρνηση. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν :
- Το 1956, τον Οκτώβριο, στον πόλεμο του Σουέζ προς υποστήριξη των Αγγλογάλλων που εισέβαλαν στο εθνικοποιημένο Σουέζ του Νάσερ, επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή.
-Το 1957-58 στις επιχειρήσεις του αμερικανικού ναυτικού και των πεζοναυτών στο Λίβανο και στην αερογέφυρα στήριξης του βασιλιά Χουσεϊν , πάλι επί Καραμανλή.
-Το 1967,τον Ιούλιο, όταν δημιουργήθηκε αερογέφυρα ανεφοδιασμού του Ισραήλ στον Πόλεμο των έξι ημερών , επί χούντας Παπαδόπουλου.
-Το 1973, τον Οκτώβριο, στον Πόλεμο του Γιομ Κηπούρ (την «Ημέρα της Συγγνώμης») με αερογέφυρα και πυρηνική ομπρέλα από αμερικανικά αεροσκάφη, πάλι επί Παπαδόπουλου. Τρανή απόδειξη για το ρόλο των Βάσεων είναι η μαρτυρία του ναυάρχου Έλμοντ Ζούμγουολντ, διοικητή του Έκτου Στόλου, ο οποίος σε διάλεξή του σε Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, στις 3 Μαΐου του 1976, όντας εκτός υπηρεσίας, είπε σαρκαστικά απαντώντας σε όσους επέκριναν την αμερικανική στήριξη δικτατορικών καθεστώτων του ευρωπαϊκού Νότου : «Το δημοκρατικό Ισραήλ διασώθηκε το 1973 μόνο χάρη στην ύπαρξη της... φασιστικής Πορτογαλίας όπου προσγειώνοντας τα αεροπλάνα της αμερικανικής αερογέφυρας, της... φασιστικής Ισπανίας υπεράνω της οποίας τα αεροπλάνα μας ανεφοδιάζοντας και της... φασιστικής Ελλάδας, από τα λιμάνια της οποίας ενεργούσαν ο Έκτος Στόλος και οι νηοπομπές» (Βήμα, 4-5-1976).
-Το 1983-1985, ενώ είχε υπογραφεί από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου η νέα πενταετής συμφωνία με 17μηνη προθεσμία... απομάκρυνσης, στην κρίση του Λιβάνου και στον κανονιοβολισμό της Βυρηττού το Σεπτέμβριο του 85. Η εφημερίδα της Βάσης στη Νέα Μάκρη Marathon Raner , στο φύλλο της 31 Μαρτίου 1986, αναφέρθηκε με υπερηφάνεια στη βράβευση του προσωπικού: «Η διάκριση απονέμεται επειδή από την 1-8-83 ως την 1-8-85 η Βάση αναμείχθηκε στην υποστήριξη ζωτικών ναυτικών επιχειρήσεων, γυμνασίων και ασκήσεων μεγάλης σημασίας για την προώθηση της αμερικανικής πολιτικής στη Μεσόγειο, ενώ το προσωπικό της, με την ικανότητά του και τις τεχνολογικές καινοτομίες, έθεσε σε εφαρμογή νέες δυνατότητες επικοινωνιών, για την εξυπηρέτηση των ναυτικών δυνάμεων που δρούσαν ανοιχτά του Λιβάνου».
-Τον Απρίλιο του 1986, πάλι επί Ανδρέα Παπανδρέου, στην επιχείρηση βομβαρδισμού του δικτάτορα της Λιβύης Καντάφι επειδή ενίσχυε τρομοκρατικές επιθέσεις κατά αμερικανικών στόχων. Η Βάση Νέας Μάκρης παρείχε υποστήριξη με τα συστήματα επικοινωνιών , η Βάση Ελληνικού με απογείωση αεροσκαφών ηλεκτρονικής παρακολούθησης , η Βάση Γουρνών Ηρακλείου με ρόλο συνδέσμου μεταξύ αμερικανικών αεροπλανοφόρων-πλοίων-αεροπλάνων-επίγειων σταθμών για την επιδρομή των βομβαρδιστικών που ξεκίνησαν από την Αγγλία . (Ριζοσπάστης 25-9-88 ). Στους στρατιωτικούς κύκλους είναι γνωστή η προειδοποίηση του Καντάφι προς τον Ανδρέα Παπανδρέου να εκκενωθεί η Δυτική Κρήτη γιατί θα τη βομβάρδιζε, θεωρώντας ότι τα αεροσκάφη των ΗΠΑ είχαν εξορμήσει από τη Σούδα.
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ , ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ
Αυτά τα... «ωραία» στο Ψυχρό Πόλεμο. Στην περίοδο του μετακομμουνιστικής εποχής, με διαλυμένο το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και διαλυμένη τη Σοβιετική Ένωση ,ψηφίσθηκε στη Βουλή , στις 23 Ιουλίου του 1990, από την κυβέρνηση Κώστα Μητσοτάκη, η νέα οκταετούς διάρκειας συμφωνία , η οποία καταψηφίσθηκε από το ΠΑΣΟΚ και τον Ενιαίο Συνασπισμό. Οι αμερικάνοι , στα πλαίσια μιας αναδιάρθρωσης της στρατιωτικής τους παρουσίας στον πλανήτη λόγω νέων τεχνολογιών, εκκένωσαν το Ελληνικό , τη Νέα Μάκρη και τις Γούρνες Ηρακλείου, μεταφέροντας λειτουργίες στη Σούδα. Εκκένωσαν επίσης όλες τις πυραυλικές εγκαταστάσεις τους και απέσυραν με μονομερώς τις πυρηνικές κεφαλές. Όμως ,η αεροναυτική και Νατοϊκή Βάση της Σούδας επεκτάθηκε και αναδείχθηκε σε αμερικανικό στρατιωτικό κρατίδιο . Και η δουλειά (και η... δουλεία) συνεχίστηκε. Με παγκοσμιοποιημένο πια το ΝΑΤΟ οι Βάσεις χρησιμοποιήθηκαν ως εξής:
-Το 1990-1991 στην εγκεκριμένη από τον ΟΗΕ επιχείρηση απελευθέρωσης του πετρελαιοφόρου Κουβέϊτ στο οποίο είχε εισβάλει ο δικτάτορας του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν. Ο αμερικανός Πρόεδρος Τζωρτζ Μπους (πατήρ) ,μετά τη νίκη του ,επισκέφθηκε τη Σούδα και συνοδευόμενος από τον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Μητσοτάκη δήλωσε εις επήκοον όλων στην τελετή προσφώνησης: «Από τις 2 Αυγούστου του 1990 η Σούδα συντήρησε 97 πλοία, φόρτωσε και ξεφόρτωσε 13.000 τόνους , εξυπηρέτησε 31.000 πτήσεις και τροφοδότησε αεροσκάφη με 4.500 λίβρες υγρών καυσίμων. Λειτούργησε 24 ώρες το 24ωρο με εξουθενωτικούς ρυθμούς, 300% -400% πιο γρήγορα από τους κανονικούς. Κάθε μέρα η Βάση καλούνταν να διατηρεί τον ανεφοδιασμό των γραμμών και κάθε μέρα έπραττε το καθήκον της κατά τρόπο άψογο!». (Ελευθεροτυπία 20-7-91).
- Το 1999 στον , χωρίς άδεια από τον ΟΗΕ, ΝΑΤΟϊκό βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας του εθνικιστή ηγέτη Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς , όλη η ελληνική επικράτεια , επί Πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη, μεταβλήθηκε σε μία απέραντη Βάση, δίχως νόμο, κατά παράβαση του Συντάγματος. Σύμφωνα με στοιχεία που ανακοίνωσε το ΝΑΤΟ, από τον Φεβρουάριο έως τον Αύγουστο: αφίχθησαν 354 νατοϊκά αεροσκάφη στα ελληνικά αεροδρόμια, κατέπλευσαν 124 πολεμικά πλοία στα ελληνικά λιμάνια, διήλθαν 18 τρένα φορτωμένα με πολεμικό υλικό, πέρασαν στο Κοσσυφοπέδιο 22.241 στρατιώτες του ΝΑΤΟ , μεταφέρθηκαν στη Γιουγκοσλαβία 12.345 στρατιωτικά οχήματα και 3.726 ρυμουλκούμενα οχήματα, συν 285 τανκς.
-Το 2001, τον Νοέμβριο, στην επίθεση κατά του Αφγανιστάν, μετά την τρομοκρατική επίθεση της Αλ Κάϊντα στους Δίδυμους Πύργους. Οι επιχειρήσεις έγιναν με ενεργοποίηση της ρήτρας αλληλεγγύης του ΝΑΤΟ ,συναινούντος και του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, αλλά χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ. Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή ο τότε υπουργός Άμυνας Γιάννος Παπαντωνίου σε απάντηση γραπτής ερώτησης του Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βλασσόπουλου : Στη ναυτική Βάση της Σούδας πραγματοποιήθηκαν 67 ελλιμενισμοί πολεμικών πλοίων, 3 επισκευές και συντηρήσεις πλοίων, ενώ στην αεροπορική Βάση έγιναν 575 πτήσεις και 155 ανεφοδιασμοί συμμαχικών αεροσκαφών.
-Το 2003 , στο δεύτερο πόλεμο κατά του Ιράκ, χωρίς απόφαση του ΟΗΕ, ο υιός Μπους, παραπλανώντας τον κόσμο ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν διαθέτει πυρηνικά. Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ενέταξε την Ελλάδα στη «Συμμαχία των Προθύμων» παραχωρώντας τη Σούδα, τα ιπτάμενα ραντάρ του ΝΑΤΟ ΑWACS στο Άκτιο Πρέβεζας, λιμάνια για... αναψυχή των αμερικανικών πλοίων, αεροδιαδρόμους , επιτελικούς αξιωματικούς, τα πάντα...(Βήμα 22-9-02).
ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ
Ποιο είναι το συμπέρασμα από τα στοιχεία που παρέθεσα; Μα, ότι όλοι οι Έλληνες Πρωθυπουργοί - μηδενός εξαιρουμένου - έδωσαν «ΓΗΝ ΚΑΙ ΥΔΩΡ» στον εκάστοτε αμερικανό Πρόεδρο για στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον φιλικών χωρών και μάλιστα, όχι για την ανάσχεση του «κομμουνιστικού κινδύνου», αλλά για την επιβολή των στρατηγικών συμφερόντων της Ουάσινγκτον στα Βαλκάνια και κυρίως στη Μέση Ανατολή, όπου έχουν Βάσεις εξόρυξης οι μεγάλες εταιρείες πετρελαίου . Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του ενεργειακού μεγαθηρίου της British Petroleum, στο υπέδαφος του Ιράκ , παραμονές της επέμβασης του 2003,«κρύβονταν» 112 δις. βαρέλια, που ανέμεναν τις πετρελαϊκούς κολοσσούς της Δύσης. Μία από τις πρώτες ενέργειες του αμερικανού στρατιωτικού διοικητή, αμέσως μετά την είσοδο των αμερικανικών στρατευμάτων στη Βαγδάτη, ήταν ο διορισμός ...αμερικανού μάνατζερ επικεφαλής της κρατικής εταιρείας πετρελαίων και η σύναψη συμβάσεων με τις εταιρείες που είχαν εθνικοποιηθεί η είχαν αποκλεισθεί από τον Σαντάμ. Άλλωστε ο πρώην αρχηγός της CIA Τζέιμς Γούλσεϊ, με δήλωσή του στην Washington Post (21-9-2002),το είχε προαναγγείλει: «Μία ανατροπή του Σαντάμ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ θα μπορούσε να ανοίξει μια φλέβα χρυσού για τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, που επί πολλά χρόνια είναι αποκλεισμένες από το Ιράκ, ακυρώνοντας τα συμβόλαια για πετρέλαιο μεταξύ της Βαγδάτης και της Ρωσίας, της Γαλλίας και άλλων χωρών, ανασχηματίζοντας την παγκόσμια αγορά πετρελαίου». Ιδού λοιπόν , ότι αυτός ο... «ανασχηματισμός» στην αγορά του «μαύρου χρυσού» επετεύχθη χάρις στο σχηματισμό των Βάσεων και δη της Σούδας!
Εύλογη ερώτηση: Η ανεκτίμητη αυτή προσφορά των ελληνικών κυβερνήσεων προς την αμερικανική υπερδύναμη δεν έχει κάποια ανταλλάγματα; Η απάντηση είναι ότι το άμεσο αντάλλαγμα παροχής δανείων για αγορά στρατιωτικού υλικού βοήθησε, πράγματι, στον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Όμως οδήγησε, ταυτόχρονα, όχι μόνο σε μονομερή τεχνολογική εξάρτηση αλλά και σε δυσβάστακτη υπερχρέωση, μιας και μέχρι το 1996 το ελληνικό δημόσιο χρωστούσε στις ΗΠΑ ποσό 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια από χρεολύσια και τόκους, ενώ ,επιπλέον, οι αμερικανοί ζήτησαν 3 δισεκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση για έργα που άφησαν όταν εγκατέλειψαν τη Βάση στο Ελληνικό...
Μπορούν να φύγουν εύκολα οι Βάσεις; Όχι. «Οι Βάσεις δεν είναι ...ραπανάκια». Η απομάκρυνσή τους συνδέεται με τον Τουρκικό κίνδυνο, με το συσχετισμό δυνάμεων στην περιοχή μας και τον κόσμο, με τη σταδιακή δημιουργία εναλλακτικών πηγών εξοπλισμού, με την συναίνεση του λαϊκού παράγοντα και -κυρίως- με το κατά πόσο η χώρα είναι εις θέση να ανταπεξέλθει σε πολιτικο-οικονομικά αντίποινα πάσης φύσεως... Αυτό ,βέβαια, δεν σημαίνει ότι οι πολιτικές δυνάμεις εξουσίας, δεν οφείλουν να το θέσουν το θέμα «Βάσεις» στην πολιτική ατζέντα ,καθορίζοντας μίνιμουμ πολιτικές προτάσεις που αφορούν σχετικές, έστω, μορφές ελέγχου των δραστηριοτήτων των Βάσεων. Μπορούν να προχωρήσουν ακόμη και σε αξιοποίηση της ισχύουσας συμφωνίας η οποία προβλέπει έγκριση του εξοπλισμού των Βάσεων από την ελληνική κυβέρνηση , δυνατότητα επιθεώρησης και δικαίωμα περιορισμού της λειτουργίας τους σε περίπτωση που θίγονται «ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδας». Αλήθεια, πόσοι ... μεγαλόσχημοι υπουργοί και αρχηγοί κομμάτων γνωρίζουν ότι και η σημερινή συμφωνία, όπως και εκείνη του '53 ,έχει άρθρο που προβλέπει τη δυνατότητα απομάκρυνσης;
Ναι, δεν είναι «παίξε -γέλασε» να πει μια κυβέρνηση ,χρεωμένη ως το λαιμό στο αμερικανοκρατούμενο ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό Τοκογλυφείο) , να φύγουν οι Βάσεις «εδώ και τώρα». Όμως, και από την Τρόϊκα δεν είναι εύκολο να φύγουμε. Παρά ταύτα, όλες οι πολιτικοί φορείς -μηδέ και της κυβέρνησης εξαιρουμένης - ζητούν την απομάκρυνση από το Μνημόνιο. Αυτός είναι ο στόχος του κειμένου μου: Ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση-«Σπίθα» του Μίκη Θεοδωράκη να ξαναβάλω στον προβληματισμό μας το μεγάλο αυτό ζήτημα Εθνικής Ανεξαρτησίας ,με απώτερο στόχο να ξανανάψει , σε επίπεδο λαϊκής βάσης και διανοουμένων ,ένα κίνημα για μια Ελλάδα και ένα κόσμο χωρίς Βάσεις -ούτε αμερικανικές μήτε Ρωσικές, ούτε ανατολικές, μήτε δυτικές, ούτε βόρειες, μήτε νότιες... Ένα κίνημα που θα ευαισθητοποιήσει όχι μόνο την κομμουνιστική Αριστερά αλλά τις ηγεσίες ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Ώστε oι ηγέτες του δικομματισμού να αναγκασθούν να δουν τις Βάσεις ως πρόβλημα και όχι ως λύση. Διότι όσο υπάρχουν Βάσεις , ο Πλανήτης Γη θα είναι υποχείριο όχι του αμερικανικού πολιτισμού, αλλά της Wall Street, που πάει , με τα αδηφάγα χρηματιστηριακά κέρδη, να καταστρέψει κράτη ολόκληρα και πολιτισμούς . Της Wall Street, στην οποία , παρά τις καλές προθέσεις, υποκύπτει ο εκάστοτε Πλανητάρχης . Της Wall Street που απαιτεί αίμα για το πετρέλαιο.
Και ποιο θα είναι το όφελος από την απομάκρυνση των Βάσεων; Το ότι η Κρήτη , και κατ επέκταση όλη η Ελλάδα, θα πάψει να αποτελεί πεδίο πολεμικών επιχειρήσεων και χώρο εξόρμησης κατά φιλικών, συνήθως , χωρών. Και θα πάψει να ζει με τον κίνδυνο αντιποίνων. Δεν είναι και... λίγο να μην καταστραφεί κάποτε η Κρήτη ε;
Όχι. Στις σημερινές συνθήκες χρεοκοπίας η Εθνική Ανεξαρτησία η , τουλάχιστον , η Εθνική Αξιοπρέπεια δεν είναι πολυτέλεια. Eίναι ανάγκη. Όσο ανάγκη ήταν το '50 , άλλο τόσο είναι και σήμερα, για ένα φτωχό ή για έναν πλούσιο Έλληνα , ο «πλούτος» της αξιοπρέπειας .
Εκτός κι αν η πλειοψηφία των εκσυγχρονισμένων τηλε- Ελλήνων βάζει πάνω απ΄ όλα τα... τηλε-μαγειρεία της «αμερικανιάς»...

Κώστας Μαρδάς

Δημοσιογράφος-συγγραφέας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου